Neighbours in Paris

Intro

It’s big Floyd (yeah!) and Majid (ooh!)

But Verstappen’s in the class — eyes up.

Verse 1

She walks in, whole room goes quiet.

No chain, no flex — just steady like science.

Ball so hard? She don’t play that game,

You talk loud, she just writes your name.

She came from chalk, built her rep from rules,

You chase clout, she raise future schools.

No small talk, she grade by sight,

You bluff online, she tests in real life.

Bridge

Ze zegt: “Praat minder, doe meer.”

Je hebt talent, maar discipline weegt meer.

Ik hoef geen attitude, ik wil bewijs.

Respect komt niet van geld, maar van wijsheid.

Verse 2

Majid slide in met die Balkan flair,

She just nods — “oké, maar lever je werk.”

No time for cap, she checks the facts,

You flex in crypto, zij rekent je tax.

Dark mode screen, maar ze ziet je blik,

Geen VPN die haar voor de gek houd.

She don’t care for trends or your talk online,

She reads your work — that’s your design.

Hook

Ball so hard — she don’t impress,

She teach the game — you clean the mess.

Onder de norm? Ze kijkt niet neer,

Ze zegt: “werk harder, ik help je weer.”

Verse 3

Alt+Tab, she moves through grades,

No shortcuts, just long-term plays.

You chase hype, she builds routine,

Structure clean, that’s her scene.

No need for drama, no fake respect,

You talk rules — she wrote the text.

Boots on ground, no split, no share,

You act tough — she’s already there.

Bridge

Ze kent elk script, elke smoes, elke zin.

Ze zegt: “Je hoeft niet perfect, maar begin.”

Niet buiten de regels, maar boven de norm,

Ze bouwt geen sterren — ze vormt een norm.

Hook

Ball so hard — she runs the class,

No fast life, no hollow flash.

Onder de norm — dat is waar ze start,

Ze tilt je omhoog — met hoofd en hart.

Outro

No cap, no show, just lessons learned.

You want respect? Earn it, turn by turn.

She don’t flex — she forms.

That’s Mevr. Verstappen.