Ongrijpbaar

Intro

Aanwezigheid is duidelijk.

Je bent er —

of, je bent er niet.

Maar sommigen...

blijven ertussen hangen.

Geen ja.

Geen nee.

Alleen stilte.

Verse 1

Robbin zei: misschien.

Altijd misschien.

“Ik laat het nog weten.”

Maar weten kwam nooit.

Stoelen bleven leeg,

plannen vielen stil,

en ergens daartussen

zat zijn verantwoordelijkheid —

verstopt.

Ik wacht niet.

Ik noteer.

Hook

Geen bericht — geen excuus.

Wie zwijgt, kiest zelf z’n verlies.

Geen bericht — geen bewijs.

Dus ik schrijf hem van de lijst.

Verse 2

En als het misging —

wat het vaak deed —

was het nooit van hem.

Altijd een naam,

een ander gezicht,

een andere reden

om zelf buiten beeld te blijven.

Hij wees snel.

Te snel.

Alsof schuld iets was

dat je kon doorschuiven

als een map op een bureaublad.

(geen bericht)

Op z’n laptop — mappen.

Foto’s, gezichten,

bekenden vastgezet

alsof bezit rust gaf.

Niet mijn taak om te vragen.

Wel om te zien.

Bridge

Taki lachte ooit —

vertelde het opnieuw:

hoe een sprint te snel werd,

en de trap een koprol kreeg.

De klas onthoudt beelden.

Ik onthoud patronen.

In de schaduw van de klas

wordt stilte ook gedrag.

Buiten de regels

valt wat niet eens begint.

Onder de norm

is soms geen cijfer —

maar een gevoel dat blijft.

Hook

Geen bericht — maar wel aanwezig

in elk probleem dat hij ontweek.

Geen bericht — maar altijd iemand

anders die de klap kreeg.

Verse 3

Hij sprak over drukte.

Over tijd die hij niet had.

Maar elke avond

weer online —

rood licht, vaste stand.

Hij noemde namen,

zocht bevestiging,

leunde op anderen

om zichzelf te dragen.

Fan van verhalen,

van mensen die groter lijken —

George Harrems,

Nina Mulder —

een blik die blijft hangen

op uiterlijk en beeld.

Maar aandacht is geen inhoud.

En volume geen bewijs.

Hij dacht dat hij leidde —

maar hij volgde z’n eigen ruis.

Outro

Ik ben Verstappen.

Ik wacht niet op uitleg.

Ik werk met wat er is —

of wat er ontbreekt.

Robbin?

Niet onzichtbaar.

Niet luid.

Maar ongrijpbaar.

En dat is genoeg.

Om te besluiten:

Geen bericht...

is ook een antwoord.

End