De legende van de Afwezige Robbin

Verse 1

Lennard en Björn zitten klaar, de lobby staat al vol,

De headsets ruisen zachtjes, de sfeer is best wel cool.

Ze wachten op hun makker, maar Robbin komt niet aan,

Want hij moest zijn “zusje brengen” — ja, naar Geldermalsen, uiteraard gedaan.

Hij zei dat hij zou komen, “binnen vijf minuten, ja echt!”,

Maar ondertussen zien ze hem in Star Citizen — oh, wat is dat slecht.

Zijn status zegt “in game”, maar niet met hen in beeld,

Zijn digitale excuses, alweer zorgvuldig ge-selecteerd.

Pre-Chorus

Elke avond weer,

zegt hij dat hij wel komt.

Dan toch weer niet,

dan toch misschien,

maar aanwezig zijn? Nee, dat lukt hem nooit.

Chorus

Robbin komt niet online — dat zien we steeds weer.

Hij zegt dat hij druk is, maar hij zit daar gewoon met z’n biertje weer.

Z’n mic blijft uit, z’n beeld blijft zwart,

en wij lachen ons kapot, want hij meent het weer. Wat apart.

Verse 2

Hij pest Lennard elke avond steeds weer,

“Gast, jij werkt toch veel te laat?”

Maar zelf is hij aan ‘t smoezen,

met verhalen in overdaad.

“Ik heb borrel met werk, echt waar hoor!” — zegt hij met bravoer,

maar ondertussen logt hij in, in z’n eentje op avontuur.

En Björn zegt: “Rob, kom nou spelen, Dark Souls wacht op jou!”

Maar Robbin typt: “Ben onderweg!”, ja hoor, we kennen dat nou.

Zijn excuses zijn legendarisch, zijn afwezigheid routine,

de afwezige kampioen, in het Discordregiem.

Pre-Chorus

Elke avond weer,

zegt hij dat hij wel komt.

Dan toch weer niet,

dan toch misschien,

maar aanwezig zijn? Nee, dat lukt hem nooit.

Chorus

Robbin komt niet online — dat zien we steeds weer.

Hij zegt dat hij druk is, maar hij zit daar gewoon met z’n biertje weer.

Z’n mic blijft uit, z’n beeld blijft zwart,

en wij lachen ons kapot, want hij meent het weer. Wat apart.

Bridge

Hij zegt: “Even mijn neef helpen,

want die heeft wat met z’n pc.”

Maar niemand gelooft dat nog,

want hij heeft helemaal geen neef.

Hij zweert dat hij er bijna is,

maar de avond is al voorbij,

de legende van Robbin —

de man die nooit verschijnt bij mij.

Breakdown

(Het spijt me zo…)

(Het spijt me zo…)

(Morgen ben ik er wel…)

(echt waar…)

Maar niemand gelooft hem nog.

Final Chorus

Robbin komt niet online — dat zien we steeds weer.

Hij zegt dat hij druk is, maar hij zit daar gewoon met z’n biertje weer.

Z’n mic blijft uit, z’n beeld blijft zwart,

en wij lachen ons kapot, want hij meent het weer. Wat apart.

Outro

We roepen zijn naam — maar hij hoort ons niet eens.

Hij is bezig met “iets anders”,

in z’n eentje — zoals steeds.

Voor je het weet, gaat de nacht alweer voorbij,

En zo eindigt dit verhaal,

zonder Robbin aan onze zij.

Robbin… kom alsjeblieft met ons spelen.

We willen verder met Dark Souls één.