Meneer de Koekepeer

Meneer de Koekepeer is een man met een koek-korst van zelfvertrouwen en een peerhoofd vol twijfel die zichzelf elke dag opnieuw in de bakketjes van zijn eigen metafoernest stopt, waar hij met koppige vastberadenheid zit te kauwen op het dilemma van wie wind zaait en storm oogst terwijl hij zijn gebakken peren met een glimlach van de blaren laat vallen, want volgens hem is het water naar de zee dragen een test van doorzettingsvermogen en wie zijn eigen nest bevuilt, moet erin liggen – een filosofie die hij in elke chorus herhaalt terwijl hij zichzelf opnieuw opbouwt als een koek met peer die nooit ophoudt te bakken, ook al zit hij soms met de gebakken peren en voelt het alsof de zon achter de wolken schuilt.