Melk Weg

Melk Weg is een man die zijn persoonlijke crisis omzet in een intergalactische epiek, waarin het opdrinken van melk een kosmische noodtoestand wordt. Hij draagt een blauw pak dat hij elke ochtend schudt alsof het een mysterieus artefact is, terwijl hij als een astronaut door zijn keuken dwaalt op zoek naar zuivel, met het piepen van de koelkast als enige aanwijzing. Zijn muziek klinkt alsof hij tussen planeten en ontbijtstaan, met herhaalde roepen van "Melk weg, melk weg – niks meer in mijn glas" die tegelijkertijd dramatisch en absurd klinken, alsof hij de Melkweg zelf als een verloren liefde beschouwt. Hij zingt over sterren die in zijn kom vallen en witte wolken die hij verward met het heelal meent te zien, terwijl hij zichzelf in de lucht zwevend voorstelt, met een glas dat leeg is en een hart dat vol zit met de paniek van een mens die zijn melk verloren heeft.